Detaylı bilgi için bahissesin adresini ziyaret edebilirsiniz.
Erkek infertilitesi, yani kısırlık, birçok evli çiftin karşılaştığı bir sorun olup, bu durumun %15’lik bir kesimi etkilediği görülmektedir. İnfertilite başvuruları yapan çiftlerin üçte birinde sorunun kaynağı erkek faktörü olarak belirlenirken, diğer üçte birinde kadın faktörü rol oynamaktadır. Kalan üçte birlik kısımda ise hem erkek hem de kadın faktörleri birlikte etkili olmaktadır. Bu durumda erkek kaynaklı sorunlar ortalama %50 oranında gözlemlenmektedir. İnfertilite; hiçbir doğum kontrol yöntemi kullanılmadan çiftlerin bir yıl boyunca hamile kalma konusunda başarısızlık yaşaması olarak tanımlanmaktadır.
Araştırmalar, infertilite durumunda öncelikle erkeğin değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Bu yaklaşım genellikle daha maliyet etkin, hızlı ve pratik bir çözüm sunmaktadır. İnsan testisi, iki önemli işlevi olan karmaşık bir organdır. Testislerdeki seminifer tübüllerde sperm üretimi gerçekleşirken, Leydig hücreleri steroid hormonları, özellikle androjenleri salgılamaktadır. Bu iki işlev arasında sıkı bir ilişki bulunmaktadır; testosteron (T) sentezi yalnızca sperm yapımı için değil aynı zamanda erkek cinsiyet özelliklerinin gelişimi ve normal cinsel aktivite için de son derece önemlidir.
Beyindeki hipofiz bezinin ön lobu tarafından salgılanan gonadotropinler; LH (luteinizan hormon) ve FSH (folikül stimülan hormon) bu sürecin ana bileşenleridir. Hipotalamus tarafından üretilen GnRH (gonadotropin salınım hormonu) ile düzenlenen bu sistem, hipotalamo-hipofizo-gonadal eksenin geri besleme mekanizması ile sürekli çalışır hale gelmektedir.
Özetle ifade etmek gerekirse; erkek üreme sistemi beynin belirli merkezleriyle testislerin uyumlu çalışmasına dayanarak sağlıklı faaliyetlerini sürdürebilir. Androjenlerin hedef dokulardaki başlıca görevleri arasında gonadotropin salınımının düzenlenmesi, spermatogenezin başlatılması ve sürdürülmesi yer almaktadır. Ayrıca fetüste erkek genital sisteminin iç ve dış farklılaşmasını sağlamakla beraber ergenlik dönemindeki cinsel gelişimin düzenlenmesinde de kritik rol oynamaktadır.
Spermatogenez süreci ise daha karmaşık bir yapıya sahiptir; burada spermatogonialar bölünerek spermatositlere dönüşürler ve sonunda olgun sperm hücreleri meydana gelir. Farklılaşmamış en ilkel spermatogonialar kök hücre niteliğindedir ve insanlarda olgun sperm üretimi için ortalama 74 gün gereklidir.
Testisin içinde bulunan Leydig hücrelerinden salgılanan testosteron, beyinde üretilen LH tarafından uyarılmakta ve bu da dolaylı yoldan spermatogenezi etkilemektedir. Sertoli hücreleri ise FSH’nın hedef hücreleridir; T ve FSH seminifer tübüller üzerindeki etkilerini gösterirler.
Oluşan spermatozoalar testiste hareketsizdir ve yumurtayı dölleme yeteneğine sahip değildirler. Ancak epididimden geçtikten sonra hareketlilik kazanır ve dölleme yeteneği elde ederler. Spermler testisten sonra epididim adı verilen yaklaşık 5-6 metre uzunluğundaki kanala geçerek burada depolanır. Epididim başı, gövdesi ve kuyruğu olmak üzere üç bölümden oluşur; dölleme yeteneği kuyruk kısmında tam anlamıyla gelişir.
Epididim ayrıca sperm için bir rezervuar görevi görürken burada depolanan sperm daha sonra 30-35 cm uzunluğundaki kas yapıdaki vaz deferens kanalına girerek ejakulasyon sırasında dışarı atılır. Emisyon esnasında seminal vezikül ve prostat bezinden gelen sıvılar posterior üretrada toplanır; ejakulatın ilk bölümü yüksek oranda sperm içermekle birlikte az miktarda sıvı barındırır. Seminal plazmanın büyük kısmı seminal veziküller (%60) ile prostattan (%20) gelirken meninin bileşimi fruktoz gibi maddeler içerir.
Güncel erişim için bahissenin giriş sayfasını inceleyebilirsiniz.
